czwartek, 26 czerwca 2008

Projekt Elizeum

Aktualizacja.
Wg jury najlepszym pomysłem jest scena kameralna. Natomiast internautom najbardziej przypadły do gustu termy. Ja natomiast spodziewam się, że Elizeum jeszcze długo pozostanie w takim stanie w jakim jest. Oby ;)



Tylko do jutra można przesyłać swoje uwagi co do koncepcji rewitalizacji Elizeum. Do oceny zostało przedstawionych 5 koncepcji:
- Scena kameralna,
- Winiarnia,
- jakaś tam sztuka nowoczesno-tradycyjna,
- Termy Warszawskie,
- Ogród Sztuk

Więcej na http://www.warszawa.sarp.org.pl/pokaz.php?id=4485&PHPSESSID=fmhgb7t8i8tcj2u9s91okvsmf2

wtorek, 24 czerwca 2008

Dlaczego Wyprawy Waypointgame są lepsze

Mam już w swoich rękach rowerowy dodatek do Życia Warszawy. Muszę przyznać, że się zawiodłem, ale to pewnie z tego powodu, że spodziewałem się nie wiadomo czego :)
W środku jest mapa ścieżek rowerowych w Warszawie, ale jakoś nie zachęca do użycia - nie wiem czemu. Mam taką mapkę z 2004 roku i jest dużo wygodniejsza w przeglądaniu. No ale główną treścią dodatku są wycieczki rowerowe, to jest dopiero prawdziwa porażka. Żadnej własnej inwencji, oklepane trasy z opisem wręcz infantylnym. Mamy do dyspozycji:
1. Odkryj puszczę (jedyna wycieczka przynajmniej trochę na poziomie) - z Młocin pętla przez Palmiry
2. Poczuj wiatr w żagle - standard zegrzyński, oklepany tysiące razy. Trasa oczywiście ścieżką wzdłuż Kanału Żerańskiego, co faktycznie jest bardzo atrakcyjne.
3. Jak zdobyć zamek na dwóch kółkach - Czersk, a cóż by innego i to jeszcze z Konstancina - a jak tam mam niby dojechać z Warszawy? Co ciekawe powrót jest podany tą samą trasą :)
4. Rower temat rzeka - krótka wyprawa, ścieżką wzdłuż Wisły, od mostu Gdańskiego do Siekierkowskiego. Chyba to taki zapełniacz, bo już im pomysłu zabrakło.
5. Śladami praskiego przemysłu - jak dla mnie najgorsza wycieczka. Uwaga, tylko 8 km - to się nadaje do jakiegoś przewodnika dla spacerowiczów :P
6. Nie tylko na rower - czyli Powsin. Nic dodać, nic ująć :|

Dlaczego Wyprawy WPG są lepsze?
1. Dotykają obszarów dotąd mało popularnych wśród rowerzystów, torują im nowe ścieżki, a ŻW powiela stare trasy.
2. Pętle pozwalają rozsądnie zaplanować wycieczkę i wrócić do punktu wyjazdu, czego nie można powiedzieć o połowie wypraw z ŻW
3. Z przykrością muszę to powiedzieć, ale wyprawy ŻW są nudne. Wpadli w ten sam schemat w jaki ja się wtopiłem na Wyprawie I: "prawo, lewo, prosto, prawo...". Obecnie Wyprawy WPG wymagają większej interakcji rowerzysty z mapą przez co można było zrezygnować z takich nudnych wskazówek na rzecz dłuższych opisów tła historyczno-przyrodniczo-widokowego.
4. Wyprawy WPG są za darmo!
5. Wyprawy WPG piszą ludzie którzy jeżdżą dużo na rowerach i znają się na tworzeniu tras. Natomiast pod Wyprawami ŻW nawet się nikt nie podpisał.

To tyle tego samozachwytu :)
W lipcu kolejna, już siódma Wyprawa WPG, tym razem będziemy tropić pewną dosyć popularną rzekę.

niedziela, 22 czerwca 2008

Zaginiony dodatek

Przepraszamy Czytelników

Serdecznie przepraszamy naszych Czytelników, że w piątkowym "Życiu Warszawy" nie znaleźli zapowiadanego dodatku rowerowego. Z powodów technicznych nie dołączono go do naszej gazety. Będzie go można znaleźć w „Życiu Warszawy” w przyszły piątek, 27 czerwca.

Wszyscy, którzy kupili w piątek 20 czerwca "ŻW", mogą otrzymać dodatek. Każdy, kto okaże to wydanie w portierni naszej redakcji (ul. Prosta 51, parter, w godz. 8 - 18) dostanie bezpłatnie egzemplarz dodatku.

Tych Czytelników, którzy nie mogą pojawić się osobiście, prosimy o przysłanie do 23 czerwca e-maila (czytelnik@zw.com.pl) z adresem pocztowym, pod który będziemy mogli dostarczyć rowerowy przewodnik po Warszawie.

Redakcja

Źródło : Życie Warszawy

http://www.zw.com.pl/artykul/261769.html

W piątek skuszony reklamą radiową kupiłem Życie Warszawy. Jednak po przejrzeniu gazety nie znalazłem owego dodatku. Z pretensją wyskoczyłem do pani kioskarki, która oddała pieniądze. Jednak sam się nie poddałem i kupiłem tę gazetę w drugim kiosku. Później już odpuściłem, bo w gruncie rzeczy pozostała treść też była interesująca.

A piszę o tym wszystkim dlatego, że dosyć dziwna jest ta informacja od redakcji. Oczywiście wyślę im maila, ale z jednej strony, chcą aby przyjść do nich z egzemplarzem gazety, a z drugiej strony każdy im może takiego maila wysłać, do czego absolutnie nie zachęcam :)


Post jest jednym z nowego cyklu Przemyślenia/wiadomości.

Filary itd

Gwoli statystyk.
W sobotę przed alleyem odbyłem wyprawę mającą na celu odnalezienie mitycznych filarów. Więcej w opisie waypointa:
Nie wszyscy zdają sobie sprawę,że niedaleko mamy okazję naocznie zapoznać się z miejscem gdzie krzyżować się miały dwie wielkie, niezrealizowane inwestycje transportowe "epoki Gierka".
Pierwsza to północna odnoga Centralnej Magistrali Kolejowej. Linia miała biec z Grodziska Mazowieckiego do Gdańska przez Płock, a w pełnym przebiegu miała łączyć Trójmiasto z Górny Śląskiem i Małopolską.
Draga inwestycja to tzw. "Olimpijka", czyli autostrada Moskwa - Berlin, która miała być gotowa na Igrzyska Olimpijskie w Moskwie w 1980 roku. Autostrady jak wiadomo nie wybudowano, aczkolwiek w kilku miejscach możemy znaleźć estakady, nieukończone mosty, czy nawet fragmenty jezdni.
W Kopiskach pod Jaktorowem te dwie nitki miały się krzyżować. Tory biegłyby po ziemi, a droga wiaduktem opartym na kilkudziesięciu filarach. Właśnie te filary pozostały znakiem wielkich ambicji Polaków. 42 obiekty stoją po środku niczego.
Kod znajduje się na jednym z filarów w partii wysuniętych najbardziej na wschód. W razie problemów z lokalizacją samych filarów warto zasięgnąć języka wśród "lokalsów".
Zdjęcie pochodzi z wikipedii.
Więcej obiektów po "Olimpijce" znajdziecie tutaj

Następnie zwiedziłem bardzo szybko Grzmiącą - świetne miejsce. Szczerze polecam.

Dzisiaj natomiast w ramach wizyty u rodziny odnalazłem dostrzegalnię.

Niestety zdjęć przez z wypraw nie będzie z racji tego, że pożyczyłem aparat.

Europiast, czyli jak nie wygrać wygranego alleya


Wyświetl większą mapę

Sobota (21.06.2008) powitała mnie słoneczną pogodą, która zachęcała do rowerowania. Po eksploracyjnej nocy wstałem trochę późno, ale takich okazji się nie przepuszcza. O 11.10 byłem już na swoim stalowym rumaku podążając we wcześniej zaplanowanym kierunku.
Co prawda nie o tym jest ten tekst, ale muszę zrobić tło do dalszych wydarzeń. Wycieczka przebiegała bez większych problemów, chociaż przez pierwsze 30 km, przeszkadzał wiatr w twarz. Pruszków, Grodzisk, Jaktorów, Kopiska, Kukłowka Zarzeczna, Grzmiąca, Nadarzyn to miejscowości które tego dnia mijałem. Tempem wyścigowym dotarłem do komorowskiej szkoły. Dystans 73 km, średnia 27,2 km/h.
Jest godzina 14.15, ja padam z nóg - na szczęście nie ma jeszcze zawodników. Staram się posilić i uzupełnić płyny, energia wraca. Przed 15 jest znowu jestem na miejscu zbiórki, grupka przeciwników już oczekuje. W trakcie jak następni zawodnicy przyjeżdżali, starałem się zrobić jak najgorsze wrażenie. Wspominałem dużo o tym, że jestem wyczerpany, że nie dam rady itd. Cel był prosty, chciałem koniecznie wygrać Europiasta, ale nie mogłem sobie pozwolić na złapanie jakiegoś aliena. Myślę, że po części moje starania odniosły skutek i przeciwnicy nie widzieli we mnie zagrożenia :)
W trakcie jak spóźnienie startu narastało coraz bardziej żałowałem, że jeszcze nie pojechałem do domu i nie zostawiłem "bagaży" z wyprawy.
Po otrzymaniu manifestu przeraziła mnie ilość tekstu do przeczytania. Po dwukrotnym przeczytaniu nadal do końca nie rozumiałem o co chodzi. Obok mnie stoi 007, również dosyć skonsternowany. Jedno było pewne trzeba zdobyć 11 wybranych punktów. Lokalizacje trochę dziwią, ale myślę sobie, że to dodatkowa szansa dla mnie.

Teraz czas na małą dygresję. Ktoś kiedyś powiedział, że w alleyu wygrywa ten kto popełni jak najmniej błędów....
Chyba jednak ja to powiedziałem ;) W każdym razie ja tego dnia popełniłem za dużo błędów i na nich postaram się oprzeć moją relację.

Błąd nr 1: Nie zapytałem się co jest priorytetem: liczba zdobytych punktów, czy zmieszczenie się w limicie czasu (2h). Jak się później okaże, miało to brzemienne skutki co do przebiegu wyścigu.

Wracając do przebiegu rywalizacji, czytam lokalizacje i próbuję je znaleźć na mapie. Najgorsze jest to, że połowy ulic nie mam na mapie. Wybieram lokalizacje pewne, do tego dorzucam Wolicę - i tak nie mam wyboru. W międzyczasie część zawodników rusza, co bardziej mnie determinuje do szybkiego startu. W końcu podejmuję decyzję, jakoś to będzie wybieram pierwsze 4 punkty. Dalej będę myślał na trasie.

Błąd nr 2: Wyjechałem nie znając nawet przybliżonego położenie kilku punktów.

Komorów, przychodnia na Turkusowej. Punkt znam, więc jest łatwo. Jadę za Filipem, ale go przechytrzyłem gdy on skręcił w niewłaściwą stronę. Na punkcie jestem pierwszy, zaraz dobiega Kosu, Lewan, Góra oraz Filip. W oddali wyłaniał się 007. Z punktu wyjeżdżam pierwszy, ale zaraz wyprzedza mnie Filip na ostrym, natomiast na ogonie siedzi mi Kosu. W takim zestawieniu jedziemy na Pęcice. Tracę powoli dystans.

Mały błąd nr 3: Nie zamknąłem blokady amortyzatora. ;)

Moim celem była Leśna w Pęcicach. Był jednak mały problem. Nie znałem jej położenia. Nagle za mostkiem nad Utratą widzę skręt w prawo i ulicę Leśną. Filip pojechał w lewo, ja skręcam, za mną Kosu. Postanawiam się sprzymierzyć na krótko z alienem (taktyka zerozerosevena). Szybko znajdujemy punkt. Dalej na Wolicę. Wybieram trasę przez las.

Błąd nr 4: Jadę na pamięć, przez co zamiast w Wolicy wylądowaliśmy w niejakim Cesinie.

O błędzie dowiedziałem się po tym jak pobliscy mieszkańcy nie mieli pojęcia o Ogrodowej i Zielonej. W tym momencie zdałem sobie sprawę, że nie jest dobrze (jakoś tak mam, że jestem pesymistą). Zasuwamy z Kosem w kierunku Wolicy, dojeżdżamy do asfaltu, przed nami wyłania się Filip. zadowolony, że znalazł jeden punkt. My szukamy Ogrodowej, później się okazało, że na niej właśnie jesteśmy. W końcu kilka przecznic dalej pytamy się miejscowych, no i wszytsko jasne. Dojeżdżamy do Zielonej. Decyzja, ja jadę w prawo, Kosu w lewo. Mijam Kemota schodzącego z ambony, w oddali widzę już znak, ale dystans się dłuży. W drodze powrotnej mijam grupkę z Kosem, Lewanem, Górą i Kemotem zadowolonych po zdobyciu szlabanu na Ogrodowej.
Nie jest dobrze, znowu myśle, ale z drugiej strony, wreszcie jadę sam. Teraz wszystko w moich rękach, a właściwie w nogach. Szlaban na Ogrodowej zdobyty bez problemu. Następnym punktem miała byc Zielona w Komorowie. Musiałem podjąć jakieś ryzyko, aby zyskać trochę dystansu. Postanowiłem jechać prosto przez las. Nie znając tej drogi. Ryzyko się opłaciło. Pedałuję ile sił, ale pojawiają się pierwsze oznaki zmęczenia. Jest wreszcie zalew i zaraz jest Zielona. W tym miejscu kilka minut odpoczynku i planowanie dalszej trasy. W końcu mam, zaczynam od Kań. Docieram tam Reja przez Komorów, Nową Wieś, dalej prosto do torów WKD. Wiem, że ten skrót nie jest popularny wśród alleyowiczów, tak więc jest szansa na zyskanie dystansu. W Kaniach celem jest Wspólna. Na szczęście przy przejeździe jest plan wsi. Ulica namierzona. Na miejscu, po dwukrotnym przejechaniu wzdłuż, nie znalazłem fragmentu bramki.
Nie jest dobrze, myślę po raz trzeci. Zmieniam plany, na szczęście alternatywa do tej pozycji nie jest daleko - ulica Wiewiórek. Docieram na miejsce bez większych problemów, również karteczki łatwo wpadły w moje ręce. Nastał czas bardziej zagłębić się w Podkowę i zaliczyć skrzyżowanie Ptasiej i Słowiczej. W tym miejscu, zdaję sobie sprawę, że mam mało czasu, muszę coś opuścić, stawiam na Krótką w Żółwinie.

Ogromny błąd nr 5: Nie dość, że najważniejsze było zdobyć wszystkie punkty, to Krótką miałem na mapie, tylko jej po prostu nie zauważyłem. Co jeszcze bardziej tragiczne, znajdowała się ona bardzo blisko mojego następnego punktu.

Na skrzyżowanie Sienkiewicza i Prusa docieram nad zwyczaj szybko, tam wypijam kilka łuków zapasu tygodniowego carbo z bidonu. Nigdy wcześniej mi ten napój tak nie smakował.
Dalej ulica Bórówki w Otrębusach. Postanowiłem wtedy wykonać telefon do organizatorki, aby upewnić się co do czasu, że też wtedy nie zapytałem się o zasady...

Mały błąd nr 6: Nigdy nie czytaj mapy z jednej ręki, jadąc powoli po piachu. Na szczęście skończyło się tylko na skręconym siodełku. :)

Po "borówkach" postanowiłem jeszcze w drodze na metę spróbować zlokalizować Dolną w Strzeniówce i tamże znajdujący się staw. Podejmuję ryzyko i próbuję ciąć przez las, ścieżka się dłuży, ale wyskakuję na asfalt tuż przed grupą zawodników. W Strzeniówce na szczęście jest plan wsi. Trochę dziwnie zorientowany, ale Dolną namierzyłem. Zostało coś koło 5 minut do limitu. Dlatego nic innego się w tym czasie nie liczyło, jak tylko mocne pedałowanie. Jest i Dolna, od "progu" wita mnie przyjaźnie nastawiony pies i prowadzi mnie pod sam staw. Kiedy zawijam się spowrotem, zwierzę przemienia się w bestię i wydając przeraźliwie odgłosy zaczyna wyrywać mi kawałki skóry z nóg, Próbuję szybszym pedałowaniem zmusić bestię do puszczenia mojej kostki. Dopiero po pewnym czasie się to udało, z przeciwka widzę grupę przeciwników, którą prowadzi Grzesiek, przekazuję ostrzeżenie i wyskakuję na asfalt. W tym momencie zdaję sobie sprawę, że tracę krew. Meta na szczęście nie daleko. Na miejscu jestem pierwszy z zawodników. Szybko okazuje się jak bardzo się myliłem, co do tego, że liczy się limit czasu.

W sumie 6 błędów, które zaważyły o tym, że nie wygrałem.

Tradycyjne podziękowania, tym razem ogromne należą się MAGDZIE. Za niekonwencjonalne podejście do alleya i za fachową opiekę pielęgniarską.

Dziękuję!

PS: Na "brwinowskim" jestem pierwszy ;)